Wat zie ik naast de vlotte nationaliteitsverwerving, de doorlichting van de mechanismen die tot racisme kunnen leiden in het leger (n.a.v. de Somalië-case) en de oprichting van UNIA en MYRIA, de blijvers na de jaren 90?

1. Het feit dat om het even welke parlementaire meerderheid bij gewone wet  beslissingen kan nemen in verband met gemeentelijk stemrecht voor niet-EU’ers is een eerste verworvenheid. Een beslissing van eind oktober 1998. 

• De opening van het debat over het woordvoerderschap in de islam, zo verregaand mogelijk los van druk uit de landen van herkomst, is een tweede verworvenheid. De spanningen blijven bestaan. Dit is zo. De verkiezing van een Moslimexecutieve (13 december 1998) werd uitgelokt o.a. door het positieve klimaat na de zaak-Loubna Benaïssa.

Een oplossing voor die kwestie zal tijd vragen, veel tijd…maar de weg is ingeslagen naar een islam die niet deze is van de landen van herkomst. Enkel moet opgelet worden dat dit debat niet gekaapt wordt door de Moslimbroederschap, die daar een islam zou kunnen van maken die enkele Europese verworvenheden op de helling zet.

3. Correctionalisering van persmisdrijven met een racistisch-discriminatoir karakter, via een wijziging van artikel150 van de Grondwet. (20 januari 1999).
   
   

Evident is er meer gebeurd: de aanleg van sportpleintjes in de grote steden via het Impulsfonds van het migrantenbeleid, en/of het stimuleren van de politieke participatie, en andere. Maar mij lijken de aangeduide 3 punten echt toch wel mijlpalen, met belangrijke invloed tot vandaag.

PS. Zie Leman, J. (2025). Memoires inzake integratiebeleid 1989-2003. Brussel, Foyer.