Johan Leman, 13 oktober 2025
Wat is een voorbeeld van investeren in negativiteit? Het zou interessant zijn om na te gaan hoeveel belastinggeld in gemeenten als Molenbeek verdwijnt in het opkuisen van rommel, het opkuisen van de gevolgen van sluikstorting, het ophalen van flessen lachgas, het ophalen van allerlei vuilnis die achteloos op straat gegooid wordt. Daarenboven,… men kuist ’s morgens de straat en ‘avonds ligt de vuilnis er opnieuw. Er verdwijnt te veel geld van de gemeenschap in het feit dat sommige mensen er hun voeten aan vegen of een straat er proper bij ligt of niet.
Ditzelfde geld ontbreekt dan om waardevolle bloemen en bomen aan te kopen om de gemeente te verfraaien. Ik zuig dit niet uit mijn duim. Dit is een feit.
Een meerderheid van de bevolking wenst, bv in Molenbeek, een mooiere en minder stigmatiserende omgeving. Een meerderheid wenst een mooier straatbeeld. Maar het kan niet. Het opruimen van de vuilnis achtergelaten door enkele snoodaards verdient de voorkeur. Zoiets noem ik investeren in negativiteit.
Moeten straten dan niet meer opgeruimd worden? Absoluut. Maar al jaren lang dweilen sommige gemeenten met de kraan open, want wie bevuilt, wordt onvoldoende bestraft. Na zoveel jaren zie ik maar één oplossing: meer gerichte controles en zwaardere sancties voor wie in feite de gemeenschap laat opdraaien voor zijn tekort aan respect voor het publieke domein. Maar dit kan slechts ernstig genomen worden als de sancties zeer hoog zijn, onmiddellijk gevoeld worden en de toepassing ervan niet voortdurend op de lange baan geschoven wordt.
Dit repressieve luik moet evident aangevuld worden met een ernstig luik van voorlichting en bewustmaking van de bevolking.
Maar eigenlijk, en dit is de kern: er verdwijnt momenteel op dwaze wijze te veel geld in het wegwerken van negativiteit, met als gevolg dat te veel kansen verloren gaan om in positiviteit te investeren.