Johan Leman, 24 juni 2026
Maandag laatst hadden we op museum MMM een gesprek met Daniele Sanzone, een rocker en auteur, afkomstig uit Scampia, wellicht de meest beruchte wijk uit Napoli, gevreesd om zijn drugs en zijn camorra. Zelf is hij als jongen in die wijk geboren en opgegroeid.
Op de vraag wat jonge gasten volgens hem naar die drugswereld leidt, was zijn antwoord: geld (zeker als je geen uitzicht hebt op werk) en identiteit (d.i. ‘iemand’ zijn). Als we het even overplaatsen, mutatis mutandis uiteraard, naar de Brusselse kanaalzone zien we dat geld-via-inkomen er niet goed voor staat. Het maken dat jongeren de kans krijgen om ‘iemand’ te zijn, is dan weer de taak van het jeugdwerk.
Op de vraag welke nieuwe tendens hij de laatste jaren in Scampia ziet, was het antwoord: de localisering van de drugsdealing op heel precieze plaatsen is aan het verdwijnen; er is een grote flexibiliteit in de dealing in de plaats gekomen omdat deals via afspraken via sociale media gemaakt worden.
Wat kan men leren uit wat in Scampia gebeurt? Dat vaste verdeelpunten aan belang zullen verliezen ten voordele van toename van verdeelpunten en afspraken/mobiliteit via sociale media. In die zin is een ingreep die het gebruik van elektrische steps terugdringt waarschijnlijk een goede maatregel. Maar het zal onvoldoende zijn. Wat dan wel? Onmiddellijk ingrijpen als men merkt wat de elektrische steps zal vervangen. Maar het probleem aan de basis zal blijven bestaan… Een tekort aan inkomen.
En hij gaf ook een interessante uitsmijter mee om agressiviteit bij sommige jongeren te verklaren… verwijzend naar Pasolini: wie gehaat wordt, zal zelf haten.
Terug