De onderschatting van kunst en verbeelding in het onderwijs

---

Johan Leman, 18 juni 2025

Een onderwijsminister die wetenschapsverwerving – overigens terecht – als een beleidsprioriteit ziet binnen het vakgebied Onderwijs, beseft dat er 3 elementen belangrijk zijn: kennisverwerving, methodologie (met een accent op logisch denken) en verbeelding (met een accent op uitdagende verbeelding die aanzet tot creatie). Wetenschapsprogressie gebeurt vaak doordat wetenschappers over betere apparatuur en beter geselecteerde info beschikken dan hun voorgangers, maar ze wordt baanbrekend als een team zich een ander veelbelovend pad dan de gebaande paden inbeeldt. Methodologie is een bijkomend iets dat men gewoon uitstekend in de vingers moet krijgen: pure training.

Ik weet niet wat de huidige experten de onderwijsminister in het oor fluisteren. Ik heb de indruk dat ze vooral insisteren op kennisverwerving. Dit mag inderdaad beter dan vandaag. Ik ga voort op wat ik eertijds in een eerste bachelor bij menig student mocht ervaren. Enige tijd geleden las ik dat minister Demir laat knippen in de Dynamoprojecten die in principe toelieten dat leerlingen vanuit de kunst van buiten de schoolcontext uitgedaagd werden. Ze zouden te weinig meerwaarde bieden, heet het. Ik weet niet of die projecten altijd goed gekozen waren, maar het principe, dat leerlingen van buiten een klascontext artistiek uitgedaagd worden, lijkt me toch wel héél boeiend. En zoiets vervang je niet door een vlakkere cultuur-educatie, hoe goed die ook gegeven mag worden.

Ik vrees dat men het belang van het aanleren van op creatie gerichte verbeelding – wat toch de bedoeling zou moeten geweest zijn van de Dynamoprojecten – schromelijk onderschat in een opleiding tot goede wetenschappers. De winst ervan is niet direct observeerbaar, maar is dit wel op lange termijn.

Terug