Johan Leman, 26 januari 2026
Om de zoveel jaar wordt mensen gevraagd om bij verkiezingen een stem uit te brengen. Aarzelen veel mensen om te gaan stemmen? Ja, want een verkiezingsuitslag hangt nooit af van 1 individuele stem. Maar de meeste mensen beseffen dat als iedereen zo zou denken, het systeem niet meer werkt. Dus doen ze het. Democratie is een engagement. Men moet ze willen doen slagen.
Wat moeten diezelfde mensen, die al aarzelden, denken als ze vandaag merken dat de gekozenen zelf nadien het systeem niet doen werken? Akkoord, zij worden betaald en kunnen zich in hun bubbel terugtrekken… maar moeten zoveel mensen daarvoor een halve zondag onbetaald opofferen binnen enkele jaren? Moet men voor zo’n bedoening binnen enkele jaren opnieuw een halve zondag vrijmaken, wetende dat de kaarten niet veel gemakkelijker zullen liggen?
Ik denk dat iedereen aanvaardt dat politieke partijen gedurende enkele weken veto’s hanteren: om zich te positioneren, of om zijn prijs voor deelname op te drijven, e.d.m. Maar dan komt er een moment dat de primaire politieke kunst erin bestaat om veto’s te herinterpreteren, ze om te buigen in aanvaardbare compromissen, of ze te omzeilen. Een deel van de achterban zal ontevreden zijn? Nou ja, dat is nu eenmaal het politieke bedrijf… Aan wie het compromis maakte komt het dan toe om aan te tonen dat wat bekomen werd opweegt tegenover wat “verraden” werd.
De kunst voor een politieke partij bestaat er niet in om koppig aan veto’s vast te houden. Dat kan het kleinste kind. Dit niet inzien, betekent: in een bubbel leven.
Terug