Johan Leman, 2 oktober 2026
Wie voldoende lang in het sociaal werk gestaan heeft, weet dat sommige projecten slaagkansen hebben of mogen rekenen op duurzaamheid en andere niet. Er is uiteraard altijd vergissing mogelijk… maar het is niet onverstandig om commissies die sociale projecten moeten beoordelen telkens toch ook aan te vullen met mensen met ervaring in de sector.
Ik wil niet op de actualiteit van sommige processen ingaan die nu lopen, maar het valt men wel op dat het soms uitsluitend politici, journalisten en ondernemers waren die sommige projecten fantastisch vonden.
Ik moet daaraan denken als ik nu hoor dat een hele oppervlakte, aansluitend bij museum Kanal, als doel zal hebben de jongerenparticipatie en de ontwikkeling van marginale jongeren te stimuleren. Voor zoiets, dat ongelooflijk vernieuwend wordt genoemd, maakt de politiek dan miljoenen vrij, wat door sommige journalisten dan enorm toegejuicht wordt.
En dan enkele jaren later zucht men dan: “wij allen hebben het niet gezien dat het kon verkeerd lopen. Jammer, hé!”
Om projecten in de cultuursector te beoordelen, plaatst men mensen uit de cultuursector in de beoordelingscommissies. Waarom kan dit niet als het om sociale projecten gaat?
Toen Sihame E.K. naar Molenbeek kwam, werd zo maar in één klap in totaal meer dan 350.000 € gevonden. Ze moest zelfs niet aantonen dat ze Molenbeek kende…
Mogen beleidvoerders nu minstens de welvoeglijkheid hebben om de sociale sector niet verantwoordelijk te stellen voorsommige zaken die misgelopen zijn of in de toekomst zullen mislopen.
Terug