Europa heeft dringend behoefte aan een ander soort migratiebeheersingsbeleid

Johan Leman, 5 juni 2026

Zelf heb ik in de jaren 90 enkele keren voor België aan een door de E.U. ingestelde commissie mogen deelnemen zodat ik me kan voorstellen hoe momenteel vergaderd wordt over de migratiebeheersing in Europese vergaderingen.

Uitgangspunt bij het bijeenkomen in zo’n commissie is altijd: een vooraf aangegeven precieze definiëring over waarover voorstellen wél en waarover ze niet mogen gaan; en rond de tafel: mensen (experten genoemd) die weten met welke punten ze wél en met welke punten ze niet naar de delegerende overheid van hun eigen land mogen terugkeren.

Iedereen die de actualiteit volgt, weet dat er een paradox bestaat in het huidige migratiebeheersingsdebat. Enerzijds is er de roep om nieuwe migranten zoveel mogelijk buiten Europa te houden, en anderzijds zijn er veel werkgevers, niet alleen in de zorg, die om nieuwe migranten smeken omdat de vacatures niet ingevuld geraken.

Nu zou je verwachten dat een overheid beide discussies rond 1 en dezelfde tafel laat behandelen, om te zien of het niet mogelijk is om op bepaalde punten beide tegenstrijdige wensen met elkaar te verzoenen. Al was het maar om het minstens te proberen!

Uit alle voorstellen vanuit Europa die ik momenteel lees, blijkt dat de paradox in alle geval niet aan 1 en dezelfde tafel behandeld wordt, maar dat het accent, in Europees verband, ligt bij de zoektocht naar het buiten houden van nieuwe migranten. Het aantrekken van nieuwe migranten voor specifieke sectoren op de arbeidsmarkt lijkt men te willen voorbehouden voor het nationale beleid van elke afzonderlijke lidstaat.

Dit is jammer, en vooral ook: het is een gemiste kans. Men zal meer kans maken op een goed Europees migratiebeheersingsbeleid, als men erin slaagt om enkele dynamieken aan 1 en dezelfde Europese tafel tot een consensus te brengen: buiten houden en terugsturen van wie men absoluut niet wenst; op elkaar afstemmen van ‘nieuwe migranten’ op tekorten in de arbeidsmarkt; eventueel ook regularisering van illegaal verblijvenden in heel precies overeen te komen landen. Dit gebeurt duidelijk niet. Europa voert in die materie veel te veel korte-termijn, en veel te weinig lange-termijn beleid.

Wanneer zal men eens proberen om het minstens te proberen om tot iets samenhangend inzake migratiebeheersing te komen?!

Terug