Johan Leman, 6 maart 2026
8 maart: Internationale Vrouwendag
Wie over Molenbeek leest, verneemt meestal wat er misloopt. Maar is het correct om een gemeente te herleiden tot cijfers, headlines en vooroordelen, met dan uiteraard de focus op wat controverse uitlokt? Wie echter gewoon elke dag opnieuw observeert wat aan de ingang van een jeugdhuis gebeurt, of wie ook wel eens een vrouwenwerking binnenstapt, ziet iets anders dan controverse. Hij ziet hen: de moeders en oudere zussen van Molenbeek. Ze zijn niet de luide kracht die zichzelf op de borst klopt. Maar de volgehouden kracht die een wijk draagt.
Ze staan ’s ochtends vroeg op, maken ontbijt, brengen kinderen naar school. (Hulde ook aan de mannen die dit meer en meer op zich nemen!) Ze zorgen voor ouders, voor buren, voor een nieuw aangekomen gezin dat de weg nog niet kent. Ze organiseren buurtactiviteiten. En nooit is er een speciale vermelding, laat staan applaus.
Vrouwen bewegen zich op het snijvlak van traditie en toekomst. Zijn ze daarom slachtoffer, onderdrukt of kwetsbaar? De realiteit is dat zij het zijn die bij uitstek onderhandelen. Ze vinden wegen die niet altijd recht zijn, maar die wel van hen zijn. Daarbij tonen ze meestal wel een opvallende onderlinge solidariteit. Zo nemen ze elkaar mee op museumbezoek of naar een opleiding om goed te leren ‘fietsen’.
Soms zie ik er enkele in de omgeving van Foyer. Het gaat om moeders die vragen stellen over de studiekeuzes van hun kinderen, of om adolescente meisjes die dromen van universiteit, ondernemerschap, kunst of zorg. Ze groeien op met meerdere talen in hun hoofd en met meerdere werelden in hun hart. Ze zien hun moeders ploeteren, maar ook volhouden. Ze spreken zich uit. In de klas. Op sociale media. In jeugdwerkingen. Ze stellen vragen die hun moeders misschien nooit hardop konden stellen. En tegelijk blijven ze verbonden. Met hun familie. Met hun buurt. Met hun verhaal. Het is juist dat sommige moeten ‘inbinden’ na hun huwelijk. Maar het is al enige tijd niet meer de norm.
Wie Molenbeek wil begrijpen, mag zich niet beperken tot sommige dealende of amok makende jongeren noch op mediaberichten die vooral op hen focussen. Want wie draagt Molenbeek? Veel van die vrouwen. Zij zijn het venster op de toekomst.
Terug