Het middenveld werd de laatste decennia vanuit 2 kanten aangevallen: vanuit de overheid en vanuit de media. Ondertussen zijn daar de sociale media bijgekomen, die zogenaamd de media dichter bij de concrete mens gebracht hebben. Resultaat: toeval of niet, de vereenzaming heeft bij veel mensen meer dan vroeger toegeslagen. Meer dan vroeger stelt men vast dat individuele mensen vereenzamen en zich zelfs gedwongen  voelen hun kwetsbaarheid maximaal te etaleren, een noodkreet om begrepen te worden.

Wat is gebeurd? De overheid had de indruk gekregen dat haar invloed op de mensen – in haar ogen ten onrechte – ingeperkt werd door de middenveldorganisaties. Te veel middenveldorganisaties hadden zich inderdaad iets te veel van hun oorspronkelijke opdracht afgekeerd en waren uitgegroeid tot kanalen voor cliëntelisme. Van hun kant dachten de media dat zij zelf de meest geëigende kanalen waren niet alleen om de mensen te informeren, maar ook om de mensen een gemeenschapsgevoel bij te brengen. In het beste geval heeft dit geleid tot ‘ingebeelde gemeenschappen’, en in het geval van de sociale media zelfs tot afgesloten, helaas soms zelfs zeer polariserende bubbels.

Eenzaamheid en latente agressiviteit zijn gaan toenemen, én polarisaties. Toeval?

Wat Foyer bepleit is een terugkeer tot valorisatie van reële gemeenschapsvorming, aangepast aan onze samenleving, dus met ruimte voor pluralisme. Gemeenschapsvorming, waar mensen van vlees en bloed elkaar vinden en bij elkaar terecht kunnen. Het zal de overheid ten goede komen, die meer met haar kerntaken zal kunnen bezig zijn: de fysieke veiligheid van de mensen en de kwaliteit van haar onderwijs. En het zal de media meer ruimte geven om zich op voldoende afstand te houden van de sociale media en om niet mee te moeten concurreren met sommige sociale media voor de gunst van de kijker die op zoek is naar entertainment- en informatie.