“L’essere odiati fa odiare.”

(P.P. Pasolini, 16.06.1968)

Algemener geformuleerd: Zelf gehaat worden of zich het voorwerp voelen van haat (maatschappelijke, familiale of andere), maakt dat mensen zelf zullen haten. PP Pasolini schreef het ooit.

Ik moet daaraan denken bij de moeilijke verhouding van sommige (niet veralgemenen!) jongeren tegenover de politie en tegenover ‘uniformen’ in het algemeen. Sommige jongeren voelen zich terecht of ten onrechte continu geviseerd, zeg maar gehaat, en gaan zelf diegenen viseren en haten van wie ze vermoeden dat zij hen haten.

Zoek ik hun gedrag goed te keuren? Wil ik pamperen? Wil ik de schuld bij ‘ons’ leggen? Beweer ik dat er geen jongeren zijn die gewoon geen scrupules hebben? Neen, absoluut niet, maar ik denk wel dat het geen kwaad kan om dit gevoel van wederzijdse frustratie (en soms haat) die er soms leeft, te proberen te begrijpen en om te turnen.

Pasolini schreef dit trouwens in een totaal andere context, nl. toen hij vaststelde dat jongeren die uit arme milieus kwamen en politieagent werden, door hun vrienden van vroeger en door hun buurt gezien werden als verraders.

Al enige tijd bestaat een van de belangrijke programmapunten van de Foyerwerking erin om te proberen de relatie tussen politie en jongeren te verbeteren. De formule is al wat uitgetest, o.a. met gebruik van het MigratieMuseumMigration en de formule doet het niet slecht. De top van de politie van de zone waar Molenbeek onderdeel van is, staat er trouwens heel open tegenover.

Een eerste zet die we nu bij het begin van het nieuwe werkjaar doen als Foyer, is de organisatie van een “mixed relay” met politie en jongeren op zaterdag 12 september om 13u30. In hartje Molenbeek willen we tonen dat jongeren en politie perfect samen kunnen sporten en elkaar daarbij helpen, en dit op symbolisch gevoelige plaatsen.