Jorsala dag 1, een staptocht van Brussel naar Huldenberg (21km). We stappen met 50 mannen en vrouwen in een zo groot mogelijke diversiteit. Op het eerste zicht valt het met die diversiteit nogal mee, een beetje verrast toch door de bijna homogeen blanke groep. Divers in leeftijd, dat wel (ik heb mij voorgenomen om elke gepensioneerde te vragen hoe het is om gepensioneerd te zijn. Tot nu toe vindt iedereen het geweldig). Divers in taal ook: de ene helft Nederlandstalig, de andere helft Franstalig, een meerderheid vlot tweetalig. Maar geen enkele hoofddoek mee onderweg. Eén (bijzonder grappig) Burundees meisje dat getrouwd is met een West-Vlaamse man. Een exotische Hare Krishna-volger in wijde kleren en op sandalen.
Misschien hebben wij -door in Molenbeek te werken- een eenzijdige kijk gekregen op ’divers’ en wat dit zoal kan inhouden. Een andere deelnemer vindt deze groep de meest diverse die hij ooit meegemaakt heeft.
Het is nog aftasten. Dag 1 is telkens opnieuw kennismaken. Aanvankelijk stappen we in één grote groep doorheen Elsene en Watermaal-Bosvoorde. Een opgewekt geroezemoes doorheen mooie en ongekende plekjes van Brussel. Eenmaal in het Zoniënwoud valt de groep wat meer uiteen. Ieder heeft zijn eigen tempo. Je praat nu eens met de ene, en sluit dan weer aan bij een andere.
In de namiddag komen we aan in Huldenberg. Zon op een terras. Appelsap. Iedereen laat zijn voeten rusten. Ik hoor in een gedeeld oortje Tom Boonen sprinten. Het terras rust voort. Niet iedereen leeft mee met de Ronde van Vlaanderen. Vreemd. Of gewoon diverser dan aanvankelijk gedacht?