OPEN JE OGEN VOOR GESLOTEN CENTRA EN UITWIJZINGEN!

Het Belgische en Europese migratiebeleid leidt tot zware schendingen van de mensenrechten. Bovendien is het ook niet aangepast en kost het de belastingbetaler tonnen geld.

Niet aangepast: migratie ligt al eeuwen aan de basis van de ontwikkeling van onze samenleving. Ook vandaag is migratie een natuurlijk fenomeen dat bijdraagt tot de economische en sociale ontwikkeling van vele landen.

Anno 2010 doen onrecht, gewapende conflicten, sociale onrust, milieurampen, armoede en ongelijkheid miljoenen mensen hun land verlaten. De ongelijke toegang tot de fundamentele mensenrechten, verankerd in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens, is de hoofdoorzaak van migratie, zowel tussen werelddelen als binnen de Europese Unie. Slechte levensomstandigheden, gebrekkige toegang tot kwalitatieve huisvesting, onderwijs of gezondheidszorg doen mensen kiezen voor een beter leven voor zichzelf en hun kinderen.

Onze verantwoordelijkheid voor deze conflicten en ongelijkheid is verpletterend. Denk aan Afghanistan en Irak. Denk aan miljoenen boeren uit ontwikkelingslanden die hun inkomsten zien slinken als rechtstreeks gevolg van onze beleidsmaatregelen en internationale handelsakkoorden. Toch nemen onze regeringen hun verantwoordelijkheid niet op: in plaats van een sterk systeem op te zetten voor bescherming van mensen op de vlucht voor oorlog en vervolging, gaan inspanningen eerder naar het beheersen en onderdrukken van migratie.

Een illustratie daarvan is het budget dat Europa en de lidstaten in 2010 ter beschikking hebben gesteld aan het agentschap “Frontex”: 88 miljoen euro. Met dat indrukwekkende bedrag moet Frontex de buitengrenzen van de Europese Unie “beschermen”. Deze versterking van de grenzen van fort Europa zorgt ervoor dat vluchtelingen geen toegang meer krijgen tot de bescherming waar ze recht op hebben. De afgelopen tien jaar vonden minstens 15.000 migranten en vluchtelingen de dood in een poging de grenzen van Europa te overschrijden op zoek naar bescherming of een beter leven. Zij stierven in pogingen om de Sahara over te steken, zij verdronken in zee, zij stikten in vrachtwagens,…). België besteedt elk jaar meer dan 25 miljoen euro aan het beheer van zes gesloten centra en de organisatie van de uitwijzingen. Dit beleid van beheersing en onderdrukking van een natuurlijk fenomeen als migratie en vluchten voor oorlog en vervolging, is daarom gevaarlijk voor de mensen op de vlucht en duur voor ons.

Opsluiting in een gesloten centrum is een middel geworden om migratiestromen in te dijken. Doorheen de jaren zijn we steeds banaler gaan omspringen met de opsluiting van personen die niet van een misdrijf worden beschuldigd. Deze banalisering schendt de internationale verplichtingen van België en de andere Europese lidstaten inzake de mensenrechten.

Deze mensen, op de vlucht voor oorlog of vervolging of op zoek naar een beter leven, worden soms maandenlang van hun vrijheid beroofd in instellingen die sterk gelijken op een gevangenis. Vluchtelingen in afwachting van een antwoord op hun asielverzoek, of die de Europese Unie binnengekomen zijn via een ander land dan dat waar zij asiel aanvragen, zwangere vrouwen, bejaarden, zieken, personen met ernstige psychische problemen, slachtoffers van foltering, allen worden zij zonder onderscheid opgesloten. Tot eind 2009 bleven ook kinderen maandenlang in deze gesloten instellingen opgesloten. Het heeft jaren van campagnevoeren gekost om onze regering zover te krijgen een (voorlopig) einde te stellen aan deze schandelijke praktijk en deze ernstige schending van de kinderrechten.

Opsluiten is per definitie gewelddadig, maar dat is het des te meer voor personen die gedwongen werden hun land te verlaten door wanhoop of de hoop op een beter bestaan. Getuigenissen van slechte behandeling en soms mishandeling in de gesloten centra blijven talrijk (psychologische druk, onvoldoende medische zorgen, eenzame opsluiting,…). Gedwongen uitwijzingen gaan regelmatig gepaard met fysiek en psychologisch geweld, ook daarover blijven wij getuigenissen optekenen. Het trauma van een opsluiting in een gesloten centrum en de herhaaldelijke pogingen tot gedwongen uitwijzing hebben in 2009 18 personen tot zelfmoord bewogen.

Wil jij dat België en Europa de menselijke waardigheid opofferen aan een wil om mensen kost wat kost van het grondgebied te verwijderen, en om de migratie te onderdrukken waar we zelf mee verantwoordelijk voor zijn?

Wij verzetten ons tegen het bestaan zelf van de gesloten centra.

Laat massaal je stem horen voor een Europees asielbeleid dat meer middelen inzet op de bescherming van mensen op de vlucht en dat zich bewust is van de schadelijke effecten van het sluiten van de grenzen van fort Europa op deze mensen.

De details van onze eisen zijn te vinden op www.ouvrons-les-yeux.

Deze petitie kan online getekend worden.